Huberta

Znaczenie

Huberta to rzadko używany w Polsce żeński odpowiednik imienia Hubert, wywodzący się z germańskiego zrostu elementów hug ‘duch, rozum, serce’ i berht/beraht ‘jasny, sławny’. Przez łacińską postać Hubertus imię to funkcjonowało w chrześcijańskiej Europie za sprawą kultu św. Huberta z Liège, patrona myśliwych; żeńska forma nie wykształciła jednak osobnej tradycji hagiograficznej ani odrębnego kultu. Semantycznie Huberta oznacza zatem „ta, której rozum jaśnieje” lub „sławna z bystrości”. W polszczyźnie jest to formacja analogiczna, utworzona przez dodanie żeńskiego zakończenia -a do męskiej bazy, i nie należy do rodzimych tradycyjnych imion żeńskich. Brakuje wiarygodnych poświadczeń średniowiecznych czy staropolskich; sporadyczne użycia notowane są dopiero w XX wieku, zapewne pod wpływem niemczyzny, gdzie funkcjonuje Huberta obok wariantów Hubertina i Hubertine, a we francuszczyźnie Huberte. W polskiej tradycji kalendarzowej imię to zwykle nie występuje; jeśli bywa obchodzone, to łącznie z męskim Hubertem 3 listopada. Historyczne warianty i derywaty żeńskie w innych językach nie znalazły trwałego odpowiednika w polszczyźnie poza okazjonalną Hubertyną; potoczne zdrobnienia (np. Berta, Hubcia) mają charakter nieliteracki i nie są ustalone. Użytkowanie w Polsce pozostaje marginalne i incydentalne, a imię nie weszło do kanonu nadawań; brak szerokich danych statystycznych, co samo w sobie potwierdza jego skrajnie niską frekwencję.

Imieniny

3 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco