Hipolita

Znaczenie

Hipolita to żeńska forma imienia pochodzącego z greki, od Ἱππολύτη (Hippolýtē), żeńskiego odpowiednika Ἱππόλυτος (Hippolytos). Rdzenie hippos ‘koń’ i lyō/lytós ‘rozwiązywać, uwalniać’ dają tradycyjne znaczenia w rodzaju „uwalniająca konie”, rzadziej interpretowane jako „przez konie rozłączona”, co nawiązuje do niejednoznacznych etymologii imion z członem lyt-. W tradycji antycznej Hippolyta to imię mitycznej królowej Amazonek, co wpłynęło na jego obecność w literaturze europejskiej (np. u Szekspira). Do polszczyzny trafiło przez łacinę (Hippolyta) i wpływy nowożytne; adaptacja fonetyczna uprościła podwojenie spółgłosek, zachowując h- i końcówkę -a: Hipolita, obok rzadkich zapisów historycznych typu Hypolita, Hyppolita czy, pod wpływem włoskim, Ippolita. W językach obcych spotyka się formy Hippolyta (ang.), Hippolyte/Hippolyta (fr., przy czym żeńskie bardzo rzadkie), Ippolita (wł., dobrze poświadczona) oraz Hipólita (hiszp., port.). W Polsce imię jest skrajnie rzadkie i nie należy do kanonu kalendarzowego; brak znanej świętej o tym imieniu sprawia, że ewentualne imieniny bywały wyznaczane jedynie przez analogię do męskiego Hipolita. Historyczne użycie ograniczało się raczej do sporadycznych zapożyczeń w środowiskach o orientacji humanistycznej lub pod wpływem kultury włoskiej; w danych współczesnych pojawia się wyjątkowo. Zdrobnienia nie są utrwalone; sporadycznie tworzy się formy takie jak Lita, Ita czy Pola, ale mają one charakter wtórny i okazjonalny. Jeśli chodzi o statystyki liczebności w Polsce, brak szczegółowych, szeroko dostępnych danych.

Imieniny

13 sierpień, 21 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco