Hilarion

Znaczenie

Imię Hilarion ma pochodzenie grecko‑łacińskie: wywodzi się z gr. Ἱλαρίων (Ilaríon), formacji od przymiotnika ἱλαρός ‘wesoły, pogodny’ z przyrostkiem -ion tworzącym nazwy osobowe; w łacinie utrwaliło się jako Hilarion. Znaczeniowo i etymologicznie spokrewnione jest z łac. Hilarius (pol. Hilary), choć stanowi odrębny wariant onimiczny. Rozgłos imieniu nadał św. Hilarion z Gazy (IV w.), pustelnik czczony przede wszystkim w tradycji wschodniej, co tłumaczy przewagę form wschodniosłowiańskich. W piśmiennictwie i metrykach słowiańskich spotyka się warianty Ilarion (cerkiewnosłowiański, ukraiński) oraz Illarion/Iljarion (rosyjskie i regionalne), natomiast w sferze łacińskiej i polskiej zapisywano zwykle Hilarion, rzadziej Ilarion, zwłaszcza na terenach dawnych kresów i w środowiskach prawosławnych oraz greckokatolickich. W Polsce imię pozostawało i pozostaje bardzo rzadkie; brak szerokiej, ilościowej dokumentacji jego frekwencji w źródłach nowożytnych i współczesnych, a notacje są sporadyczne i rozproszone, głównie w księgach cerkiewnych z XIX–XX w. W kalendarzach katolickich bywa łączone z dniem 21 października (wspomnienie św. Hilariona), ale nie jest to powszechnie notowane w imiennikach. Hipokorystyki w polszczyźnie nie uległy utrwaleniu, a żeńskie odpowiedniki Hilaria/Ilaria pozostają osobnymi formami. Ogólnie rzecz biorąc, Hilarion funkcjonuje w Polsce jako rzadki, eremicko‑hagiograficzny antroponim o wyraźnym zabarwieniu wschodniochrześcijańskim. Jeśli chodzi o dokładne dane statystyczne z rejestrów państwowych, brak miarodajnych, publicznie dostępnych zestawień.

Imieniny

21 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco