Hiacynta

Znaczenie

Hiacynta to żeńska forma imienia wywodzącego się z greckiego Hyákinthos, oznaczającego hiacynt – zarówno kwiat, jak i kamień półszlachetny; imię to kojarzono z mitem o Hyakinthosie, ulubieńcu Apollina. Przez łacinę kościelną (Hyacinthus/Hyacintha) trafiło do chrześcijaństwa i hagiografii. W polszczyźnie żeńska postać Hiacynta jest wtórna wobec męskiego Hiacynt, który stał się podstawą rodzimego imienia Jacek (historycznie uznawanego za hipokorystyk od Hiacynt); analogicznego, silnie osadzonego odpowiednika żeńskiego polska tradycja nie wykształciła. Historycznie i międzynarodowo notowane są formy Giacinta (wł.), Jacinta (hiszp., port.) oraz Hyacintha (łac.), a w Polsce poza formą Hiacynta sporadycznie pojawia się wariant Jacinta pod wpływem kultu fatimskiego; zdarzają się też dawne zapisy Hyacynta z y po h. Patronkami imienia pozostają m.in. św. Hiacynta Mariscotti (XVII w.) i bł. Hiacynta (Jacinta) Marto z Fatimy, co wzmacniało jego rozpoznawalność w kręgu katolickim. Użytkowanie w Polsce było i jest bardzo rzadkie: imię pojawia się incydentalnie w metrykach i współczesnych rejestrach, z pojedynczymi falami zainteresowania po 1917 roku oraz sporadycznymi nadaniami w nowszej modzie na imiona roślinne. Daty imienin różnią się w kalendarzach (notuje się m.in. 30 stycznia, 20 lutego i 17 sierpnia). Brakuje ciągłych, szczegółowych danych historycznych o frekwencji.

Imieniny

30 styczeń

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco