Herman

Znaczenie

Imię Herman ma pochodzenie starogermańskie i należy do typowych imion dwuczłonowych: pierwszy element wywodzi się z protogermańskiego harja- ‘wojsko, zbrojna drużyna’, drugi z mann- ‘mąż, człowiek’, co łącznie daje sens ‘człowiek wojny’ lub ‘mąż należący do wojska’. W staro-wysokoniemieckiej tradycji utrwaliła się postać Hermann, łacińsko zapisywana jako Hermannus lub Hermannes; w językach słowiańskich zachodnich przyjęły się adaptacje fonetyczne, w polszczyźnie prosta forma Herman, w czeszczyźnie Heřman. W Polsce imię jest poświadczone od XI wieku i weszło do obiegu elit wraz z kontaktami piastowskimi ze światem niemieckim; najbardziej znane jest dzięki księciu Władysławowi Hermanowi. Od XIII wieku spotykane bywało częściej na obszarach kolonizacji niemieckiej (Śląsk, Pomorze, Prusy), w księgach ławniczych i cechowych miast lokowanych na prawie niemieckim. W czasach nowożytnych pozostało relatywnie rzadkie poza środowiskami niemieckojęzycznymi; używali go także Żydzi aszkenazyjscy w formie Herman/Hermann w XIX wieku, zwłaszcza w zaborze pruskim i austriackim. W XX wieku nastąpił wyraźny spadek, a po 1945 skojarzenie z niemieckością dodatkowo ograniczyło nadania; dziś imię jest bardzo rzadkie. Odpowiedniki to m.in. niemieckie Hermann oraz angielskie, niderlandzkie i skandynawskie Herman; żeńskie formy wtórne (Hermina/Hermine) w Polsce nie zyskały popularności. Polskie zdrobnienia nie utrwaliły się, sporadycznie notuje się lokalne Hermanek. Imieniny w polskich kalendarzach występują zwykle w kwietniu lub wrześniu, na pamiątkę św. Hermana z Reichenau bądź Hermana Józefa.

Imieniny

7 kwiecień, 11 kwiecień, 13 czerwiec, 11 sierpień, 24 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco