Herakliusz

Znaczenie

Herakliusz to polska forma łacińskiego Heraclius, wywodzącego się z greckiego imienia Herákleios (Ηράκλειος), pierwotnie przydomka znaczącego „należący do Heraklesa” lub „heraklejowy”; w tle leży teonim Herakles, zwykle interpretowany jako „sława Hery” (od Hera + kleos „sława”). Do polszczyzny trafiło przez tradycję chrześcijańską i piśmiennictwo łacińskie, gdzie znane było m.in. dzięki cesarzowi bizantyjskiemu Herakliuszowi (VII w.) oraz kilku świętym i męczennikom noszącym to imię (często w formach Heraclius lub Heraclas). W Polsce nie należało do imion częstych; sporadycznie pojawia się od czasów nowożytnych, zwłaszcza w kręgach szlacheckich zafascynowanych antykiem, czemu rozgłos nadał Stanisław Herakliusz Lubomirski. W XIX i XX wieku pozostawało rzadkie i dziś także należy do nadawań incydentalnych; dostępne dane statystyczne są skąpe, a imieniny, jeśli w ogóle notowane, występują w różnych terminach i nie mają utrwalonej tradycji. Warianty w innych językach to m.in. greckie Irakleios, łacińskie Heraclius, angielskie Heraclius, francuskie Héraclius, włoskie Eraclio, hiszpańskie Heraclio, portugalskie Heráclio, rosyjskie i ukraińskie Eraklij oraz gruzińskie Erekle. Polskie zdrobnienia nie ukształtowały się, spotyka się raczej formy tworzone ad hoc w rodzinie. Brak źródeł wskazujących na utrwalone średniowieczne użycie tego imienia na ziemiach polskich.

Imieniny

17 maj

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco