Henryka

Znaczenie

Henryka to polska żeńska forma imienia Henryk, wywodzącego się ze starowysokoniemieckiego Heimirich/Heinrich, z członów heim „dom, wspólnota” i rihhi/rīhhi „władza, potęga, władca”, co w sensie symbolicznym daje znaczenie „panująca w domu” lub „potężna w swoim rodzie”. Do polszczyzny imię dotarło przez łacinę kościelną (Henricus) i języki sąsiednie w średniowieczu, jednak kobieca postać Henryka pojawiła się znacznie później jako regularna polska feminizacja, analogiczna jak Zofia → Zofija (daw.) czy Juliusz → Julia; brak jednoznacznych, częstych wzmianek o średniowiecznych Henrykach w źródłach polskich. W łacińskich księgach metrykalnych można spotkać formę Henrica, sporadycznie też Henrika pod wpływem niemieckim, natomiast pokrewne, lecz nie tożsame formy obce to m.in. francuskie Henriette/Henriette’a, niemieckie Henrike/Heinrike oraz skandynawskie Henrika. W Polsce imię Henryka zyskało szerszy obieg dopiero od XIX wieku, szczególnie w środowiskach miejskich, osiągając umiarkowaną popularność w połowie XX wieku; w statystykach XXI wieku występuje rzadko i uchodzi za imię tradycyjne, częstsze w starszych rocznikach. Imieniny Henryki wyznacza się zazwyczaj przez analogię do Henryka, najczęściej w kalendarzach przypadają 19 stycznia lub 15 lipca, zależnie od tradycji. Ogólnie jest to imię przejrzyste etymologicznie, osadzone w europejskim kręgu kulturowym, lecz w Polsce o ograniczonej i niestabilnej frekwencji historycznej.

Imieniny

21 luty

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco