Heléna

Podobne: Helena, Héléna, Hélèna, Heléna

Znaczenie

Imię Heléna jest wariantem graficznym imienia Helena, pochodzącego z greckiego Ἑλένη (Helénē). Etymologia bywa dyskutowana: najczęściej wywodzi się je od greckiego helénē ‘pochodnia, blask’, ewentualnie od rdzeni związanych z jasnością lub światłem, choć część badaczy dopuszcza pochodzenie przedgreckie. Na upowszechnienie imienia w świecie chrześcijańskim wpłynął kult św. Heleny, matki cesarza Konstantyna. W Polsce podstawową formą jest Helena, poświadczona w źródłach od średniowiecza, również w wariantach zgodnych z łaciną kancelaryjną (Helena) oraz formami wschodniosłowiańskimi na terenach Rzeczypospolitej (Jelena). Diminutywy polskie to m.in. Hela, Helka, Helcia, Helenka; Lena bywa skróceniem, choć funkcjonuje także niezależnie. Zapisy responsywne w innych językach to m.in. Hélène (fr.), Helene (niem., skand.), Elena/Elena (wiele języków), Ilona węgierskie bywa tradycyjnie łączone z Heleną. Forma Heléna z akcentem nad e jest charakterystyczna dla węgierskiego i sporadycznie spotykana w kontekstach środkowoeuropejskich; w polskiej tradycji i ortografii nie jest uzusowa. W oficjalnych rejestrach w Polsce takie znaki diakrytyczne spoza alfabetu polskiego zwykle są upraszczane, więc Heléna zostałaby zapisana jako Helena. Historyczne użycie wariantu z akcentem na terenie Polski jest marginalne lub niepoświadczone; brak też osobnych danych statystycznych dla tej formy. Natomiast sama Helena była popularna na przełomie XIX i XX wieku, osłabła w połowie XX wieku i przeżywa renesans od drugiej dekady XXI wieku.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco