Hektor

Znaczenie

Imię Hektor ma pochodzenie greckie: Ἕκτωρ (Hektōr) wywodzi się od czasownika ἔχειν ‘mieć, trzymać, dzierżyć’, ostatecznie od praindoeuropejskiego rdzenia oznaczającego ‘trzymać, posiadać’; semantycznie interpretuje się je jako ‘ten, który dzierży’, a w sensie przenośnym ‘obrońca’. Najsłynniejszym nosicielem jest homerycki Hektor, syn Priama, uosobienie wierności i męstwa, co utrwaliło pozytywne konotacje imienia. Przez łacinę (Hector) rozeszło się ono po Europie; w nowożytnych językach występują formy Hector (angielski, francuski), Héctor (hiszpański), Heitor (portugalski), Ettore (włoski), Greek. Ἕκτωρ, a w polszczyźnie normatywna jest postać Hektor; dawniej spotyka się pisownię Hector w przekładach klasyków. W polskiej tradycji nie wykształciły się trwałe warianty rodzime; zdrobnienia mają charakter doraźny (np. Hektorek, Hekto, Hekuś). Brakuje świadectw szerokiego użycia w średniowiecznej Polsce; w renesansie i baroku imię pojawiało się raczej jako przydomek literacki lub symboliczny wzorzec bohatera niż jako imię chrzestne. W XIX i większości XX wieku pozostawało na marginesie, nieskalendarzowe. Od lat 90. XX wieku, wraz z modą na imiona klasyczne i międzynarodowe, notuje się sporadyczne nadania, lecz częstotliwość wciąż jest niska i nie figuruje ono w czołówkach rankingów; brak jednolitych, publicznie dostępnych danych liczbowych. W polskiej tradycji imieninowej nie ma ustalonej daty dla Hektora, propozycje kalendarzowe są rozbieżne. Imię niesie silne asocjacje wierności, godności i obrony, a jego wymowa i odmiana w polskim systemie są proste (Hektora, Hektorowi).

Imieniny

20 czerwiec

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco