Giedymin

Znaczenie

Imię Giedymin jest polskim odpowiednikiem litewskiego Gediminas, znanego przede wszystkim z postaci wielkiego księcia litewskiego z pierwszej połowy XIV wieku i od niego utrwalonego w polszczyźnie. Pochodzenie jest bałtyckie, a etymologia nie jest pewna: najczęściej wywodzi się je od litewskiego rdzenia geid- ‘pożądać, pragnąć’ (por. geidimas ‘pożądanie’) z przyrostkiem -inas/-minas, co interpretowano jako ‘upragniony, pożądany’; rzadziej łączy się z gedėti ‘smucić się, opłakiwać’, co by dawało sens mniej przekonujący semantycznie. W źródłach średniowiecznych spotyka się rozmaite zapisy: w łacinie kancelaryjnej Gedeminne/Gediminas, w językach ruskich Гедымин/Гедимин, w polszczyźnie od późnego średniowiecza ustaliła się forma Giedymin; trafiają się też warianty ortograficzne Gedymin lub rzadziej Gedemin, wynikające z adaptacji fonetycznej i grafii epoki. W polskiej tradycji historycznej imię funkcjonuje głównie jako nazwa własna w odniesieniu do władcy oraz jako podstawa derywatów: dynastia Giedyminowiczów i przymiotnik giedyminowski (np. Słupy Giedymina). Jako imię chrzestne w Polsce jest skrajnie rzadkie; pojawia się sporadycznie, zwykle w rodzinach mających związki z Litwą lub z Kresami, i nie figuruje w kościelnych kalendarzach imion, więc nie ma ustalonej daty imienin. Brakuje szerszych danych statystycznych z dawnych wieków; współczesne rejestry wskazują na bardzo niską frekwencję. W polszczyźnie nie ukształtowały się tradycyjne zdrobnienia, a użytkownicy, jeśli już, tworzą je okazjonalnie.

Imieniny

23 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco