Gaudencja

Znaczenie

Gaudencja to żeński odpowiednik łacińskiego imienia Gaudentius, wywodzący się od czasownikowego rdzenia gaudere ‘radować się’, poprzez imiesłów gaudens, gaudentis ‘radujący się’; łacińska forma żeńska brzmiała Gaudentia i dosłownie znaczy ‘ta, która się cieszy’. Polska postać Gaudencja jest adaptacją typową dla przejścia łacińskiego -ntia w -ncja (por. Laurentia > Laurencja); w starszej ortografii spotyka się zapis Gaudencya, a w dokumentach kościelnych i łacińskich metrykach konsekwentnie Gaudentia. Imię prawdopodobnie trafiło do polszczyzny kanałem hagiograficzno‑kościelnym, jednak brak jednoznacznych dowodów na jego szersze średniowieczne użycie; w źródłach nowożytnych i nowszych pojawia się sporadycznie i uchodzi za rzadkie, erudycyjne, niekiedy zakonne. Współcześnie w statystykach imion w Polsce niemal nie występuje i można mówić o jednostkowych nadaniach, jeśli w ogóle. Nie ma utrwalonej tradycji imieninowej; bywa jedynie, z pewną dowolnością, łączone z dniem wspomnienia św. Gaudencjusza z Brescii (25 października), co ma charakter analogii do formy męskiej, a nie starego zwyczaju. Brak ustalonych polskich zdrobnień; w praktyce używa się formy pełnej. Warianty obcojęzyczne to m.in. łacińska Gaudentia, włoska Gaudenzia, hiszpańska Gaudencia, portugalska Gaudência oraz francuska Gaudence; w Polsce równoległe formy męskie to Gaudenty i Gaudencjusz. Brak danych o lokalnych tradycjach czy patronkach o tym imieniu w polskiej kulturze.

Imieniny

30 sierpień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco