Frumencjusz

Znaczenie

Frumencjusz to polski odpowiednik łacińskiego imienia Frumentius, wywodzącego się od rzeczownika frumentum, czyli „zboże”, „zapas zboża”; pierwotnie było to rzymskie cognomen oznaczające osobę związaną z uprawą bądź handlem zbożem lub kojarzącą się z dostatkiem. W chrześcijaństwie imię upowszechniło się za sprawą św. Frumentiusza, biskupa Aksum w IV wieku, czczonego jako apostoł Etiopii, co nadało mu wymiar hagiograficzny. Polska forma Frumencjusz jest regularnym przyswojeniem łacińskiego członu -tius w postaci -cjusz, podobnie jak w imionach Laurencjusz czy Florencjusz; obocznie notuje się latynizującą pisownię Frumentiusz, sporadycznie spotykaną w dawnych wydawnictwach kościelnych i naukowych. W polskich źródłach średniowiecznych i nowożytnych imię pojawia się sporadycznie, głównie w tekstach łacińskich jako Frumentius; brak wiarygodnych danych o jego szerszym użyciu jako imienia chrzestnego wśród ludności, a w nowożytnych metrykach parafialnych i nowszych statystykach nadawania imion praktycznie nie występuje. Współcześnie pozostaje imieniem wyłącznie książkowym i hagiograficznym, rozpoznawalnym dzięki literaturze o świętych. W niektórych kalendarzach kościelnych wspomnienie św. Frumencjusza przypada 27 października, choć nie ma ono utrwalonej tradycji imieninowej w Polsce. Diminutywy i żeńskie odpowiedniki nie są w polszczyźnie ustalone; ewentualne formy zdrobniałe mają charakter okazjonalny. Warianty obcojęzyczne to m.in. łacińskie Frumentius, greckie Phrouméntios oraz włoskie Frumenzio i hiszpańskie Frumencio.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco