Franciscus

Znaczenie

Franciscus to łacińska forma imienia znanego po polsku jako Franciszek, wywodząca się z późnołacińskiego przymiotnika franciscus „Frank, Francuz”, związanego z etnonimem Franci. Etymologia bywa dyskutowana: łączy się ją albo z pragermanickim *frankōn „oszczep” (nazwa plemienia od broni), albo z germańskim przymiotnikiem frank „wolny”; ta druga, popularna dziś interpretacja ma jednak charakter wtórny i często uznaje się ją za ludową. Decydujące dla rozpowszechnienia imienia było znaczenie kultu św. Franciszka z Asyżu, którego pierwotnie nazwano Giovanni, a przydomek Francesco („Francuzik”) nadano mu z racji związków ojca z Francją; forma łacińska Franciscus stała się wzorcem chrześcijańskim. W Polsce imię wprowadzili franciszkanie w XIII wieku; brak jednego, bezspornego pierwszego poświadczenia, ale zapisy łacińskie Franciscus, w przypadkach Franciscum, Francisci, są częste w średniowiecznych i nowożytnych dokumentach kościelnych i grodzkich. W warstwie potocznej funkcję imienia pełnił odpowiednik polski Franciszek, natomiast Franciscus pozostawał formą kancelaryjną i metrykalną aż do XIX, a lokalnie nawet początku XX wieku. Spotyka się także warianty grafii typu Franciskus jako wynik praktyk skrybów. Międzynarodowe odpowiedniki, jak Francesco, François, Francis czy Franz, oddziaływały w Rzeczypospolitej przez kontakty kulturowe, lecz w zapisach łacińskich i tak zwykle ujednolicano je do formy Franciscus.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco