Fortunat

Znaczenie

Fortunat to imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od formy Fortunatus, dosłownie „obdarzony fortuną, pomyślny, szczęśliwy”, od rzeczownika fortuna „los, powodzenie”, a także imienia bogini Fortuny; w tradycji chrześcijańskiej znaczenie reinterpretowano jako „szczęśliwy dzięki łasce Bożej, błogosławiony”. Imię znane było w starożytności i we wczesnym chrześcijaństwie; nosiło je kilku świętych i męczenników, a sławę przyniósł również poeta i biskup z VI w. Wenanty (Venantius) Fortunat. Do Polski trafiło poprzez łacińską kulturę kościelną średniowiecza; w źródłach spotyka się zwykle w formie zlatynizowanej Fortunatus, później jako Fortunat. Brakuje obfitych danych o jego wczesnej frekwencji w języku polskim, ale wszystko wskazuje na występowanie sporadyczne, częstsze w środowiskach duchownych i szkolnych niż wśród ludu. W czasach nowożytnych i w XIX–XX w. utrzymało się jako imię rzadkie, o zabarwieniu książkowo‑archaizującym; współcześnie notowane incydentalnie, bez stabilnej popularności. Historyczne i językowe warianty międzynarodowe to przede wszystkim łac. Fortunatus, wł. i hiszp. Fortunato, port. Fortunato, fr. Fortunat, niem. Fortunat, ros. Фортунат; żeńskim odpowiednikiem w polszczyźnie jest Fortunata. W polskich zapisach nie ukształtował się bogaty zasób lokalnych form pochodnych ani utrwalone zdrobnienia; imię funkcjonowało głównie w postaci podstawowej, zgodnej z tradycją kościelną i kancelaryjną.

Imieniny

21 luty, 1 czerwiec, 14 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco