Florus

Znaczenie

Imię Florus ma pochodzenie łacińskie: było rzymskim przydomkiem (cognomen) i imieniem wywodzącym się od przymiotnika florus ‘kwitnący, rumiany’, z rdzenia flos, floris ‘kwiat’, ostatecznie od praindoeuropejskiego *bʰleh₃- ‘kwitnąć’. W starożytności i wczesnym średniowieczu nosili je zarówno świeccy (np. autor epitomy dziejów rzymskich znany jako Florus), jak i duchowni, m.in. teolog Florus z Lyonu; w tradycji bizantyńsko-słowiańskiej czczeni są też męczennicy Florus i Laurus, co w językach wschodniosłowiańskich dało formę Frol. W Polsce imię to nie weszło do powszechnego obiegu: występowało przede wszystkim w łacińskich tekstach uczonych i hagiograficznych, a brak jednoznacznych dowodów na jego regularną frekwencję w metrykach parafialnych czy w nowożytnych spisach ludności; współcześnie pojawia się incydentalnie i nie figuruje w standardowych kalendarzach imieninowych. Historyczne i językowe odpowiedniki to łac. Florus, gr. Phlōros, wł. i hiszp. Floro, wschodniosłow. Frol (forma wtórna); w polszczyźnie sporadycznie notowano oboczne Flor, jednak bywa ono utożsamiane ze znacznie popularniejszym Florianem. Hipokorystyki typu Florek zwykle pochodzą od Floriana, co utrudnia rozróżnienie materiału źródłowego dla samego Florusa. Nazwiska pokrewne tematycznie (Florus, Florys, Florysz, Florek i inne) wywodzą się z całej rodziny imion z członem Flor-, nie przesądzając o dawnej popularności Florusa. Ogółem jest to w Polsce imię rzadkie, o charakterze erudycyjno-hagiograficznym, pozostające w cieniu Floriana.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco