Flawiusz

Znaczenie

Flawiusz to polska postać łacińskiego imienia Flavius, pierwotnie nazwy rodu (nomen gentilicium) w Rzymie, związanej z dynastią flawijską. Etymologicznie pochodzi od łac. flavus ‘złocisty, żółtawy, blond’, z niepewnym, indoeuropejskim zapleczem; znaczeniowo niosło więc skojarzenie z jasnymi włosami i barwą złota. W starożytności Flavius nie był typowym imieniem osobistym, lecz oznaczeniem przynależności rodowej; dopiero w późnej starożytności i w administracji cesarskiej upowszechnił się jako element imienny i tytułujący. Polskie Flawiusz jest formą uczoną, utworzoną regularnie z łac. -ius > -iusz; blisko spokrewnione są imiona Flawian (łac. Flavianus ‘należący do rodu Flawiuszów’) oraz żeńskie Flawia. Grecki odpowiednik w źródłach to Φλάβιος, a w językach nowożytnych spotyka się Flavius, Flavio, Flávio, Flaviu, Flavien; w polszczyźnie wariant graficzny z v (Flaviusz) bywa notowany, lecz pozostaje marginalny wobec normatywnego Flawiusz. Brakuje świadectw średniowiecznego użycia tego imienia w Polsce; w dawnych tekstach występuje głównie jako element łacińskich imion cesarzy i dostojników. W rejestrach współczesnych imion imię należy do rzadkich, z pojedynczymi nadaniami, wybierane zwykle z motywacji erudycyjno-historycznej lub rodzinnych związków z kulturą romańską. Hipokorystyka nie jest ustalona, a tradycja imieninowa w Polsce praktycznie nie istnieje; brak też stabilnych dat w kalendarzach ogólnych.

Imieniny

18 kwiecień, 22 czerwiec

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco