Flawian

Znaczenie

Flawian to imię o pochodzeniu łacińskim, wywodzące się z formy Flavianus, pierwotnie przydomka/oznaczenia przynależności „należący do rodu Flawiuszy”, a więc deminutywno-przymiotnikowej pochodnej od nomen Flavius. Sam rdzeń sięga łac. przymiotnika flavus, znaczącego „złoty, żółty, blondwłosy”, stąd tradycyjna semantyka „złocisty, jasnowłosy” lub w sensie rodowym „flawijski”. Nosili je liczni duchowni późnej starożytności, zwłaszcza święci biskupi Flawian z Antiochii (IV–V w.) i Flawian z Konstantynopola (V w.), co ugruntowało jego obecność w tradycji chrześcijańskiej. W polszczyźnie ustaliła się forma Flawian, równoległa do częstszego Flawiusz (łac. Flavius); formą łacińską pozostaje Flavianus. Odpowiedniki obcojęzyczne to m.in. ang. Flavian, fr. Flavien, wł. Flaviano/Flavio, hiszp. i port. Flaviano, rum. Flavian, ros. Флавиан. W Polsce imię jest bardzo rzadkie; nie należy do tradycyjnego repertuaru staropolskiego i rzadko bywa odnotowywane w dokumentach historycznych, poza łacińskimi zapisami hagiograficznymi. Współcześnie pojawia się incydentalnie i nie figuruje w czołówkach statystyk nadawczych; dokładne dane liczbowe są trudne do ustalenia, ale wskazują na użycie jednostkowe. Imieniny najczęściej obchodzi się 18 lutego (na pamiątkę św. Flawiana z Konstantynopola), choć w różnych kalendarzach spotyka się też inne daty. W polskiej wymowie akcent pada na przedostatnią sylabę: Fla-wian. Imię bywa wybierane ze względu na brzmienie klasyczne oraz skojarzenia z dziedzictwem wczesnochrześcijańskim.

Imieniny

28 styczeń, 22 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco