Félix
Znaczenie
Félix to romański wariant łacińskiego imienia Felix, wywodzącego się od przymiotnika felix, felicis, który w klasycznej łacinie znaczył „szczęśliwy, pomyślny, błogosławiony, płodny”. Było to popularne rzymskie cognomen, później rozpowszechnione przez chrześcijańskie wzorce hagiograficzne (m.in. św. Feliks z Noli, św. Feliks z Cantalicio), stąd w średniowieczu trafiło do kręgu kultury polskiej. W Polsce utrwaliła się przede wszystkim forma Feliks, notowana już w dokumentach późnośredniowiecznych (często w łacińskiej postaci Felix), używana wśród duchowieństwa, szlachty i mieszczaństwa. W XIX i na początku XX wieku była dość stabilna, po II wojnie światowej osłabła, by w XXI wieku odnotować wyraźny renesans wraz z modą na imiona tradycyjne; obecnie Feliks nadawany jest umiarkowanie często. Sama pisownia Félix jest typowa dla języka francuskiego, hiszpańskiego i portugalskiego; w hiszpańskim akcent wskazuje wymowę z akcentem na pierwszą sylabę. W Polsce traktowana jest jako obcojęzyczna i występuje sporadycznie, zwykle u cudzoziemców lub w kontekście międzynarodowym; w rejestrach państwowych bywa zapisywana bez akcentu jako Felix lub zastępowana formą Feliks, zwłaszcza w starszych aktach. Brakuje dokładnych danych statystycznych dotyczących użycia wariantu Félix w Polsce, ponieważ jest on często łączony z innymi pisowniami. W polszczyźnie funkcjonują zdrobnienia Felek i Feluś, a pokrewne formy w innych językach to m.in. Felix, Fèlix czy włoskie Felice.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
