Felicyta

Znaczenie

Felicyta to żeńskie imię pochodzenia łacińskiego, wywodzone od abstraktywnego rzeczownika felicitas, zbudowanego na przymiotniku felix, felicis, czyli „szczęśliwy, pomyślny, sprzyjany przez los”; w antycznym Rzymie Felicitas była też personifikacją Pomyślności. W chrześcijaństwie znaczenie to zostało „ochrzczone” poprzez kult męczennic, zwłaszcza św. Felicyty wspominanej razem ze św. Perpetuą, co sprawiło, że forma Felicyta utrwaliła się w języku kościelnym. W polszczyźnie imię znane jest co najmniej od czasów nowożytnych, lecz w obiegu świeckim zawsze pozostawało na uboczu wobec popularniejszej Felicji; w zapisach łacińskich spotyka się odpowiednik Felicitas, a pod wpływem włoskim wariant Felicita, przy czym za w pełni spolonizowaną uznaje się postać Felicyta. W nowszych rejestrach i metrykach nadal pojawia się sporadycznie, częściej motywowane kultem świętej lub kontynuacją tradycji rodzinnej niż modą; dokładnych danych statystycznych dla dawnych wieków brak, ale dostępne zestawienia współczesne lokują je w grupie imion bardzo rzadkich. Imieniny bywają wyznaczane w marcu przy wspomnieniu św. Perpetuy i Felicyty, choć różne kalendarze podają odmienne daty. Za historyczne i językowe odpowiedniki można uznać angielskie Felicity, francuskie Félicité, niemieckie Felizitas, włoskie Felicita oraz hiszpańskie Felicidad; w polskiej rodzinie onomastycznej blisko spokrewnione są Felicja i Felicjan, natomiast dawny męski Felicyt, choć poświadczany, dziś praktycznie nie występuje.

Imieniny

7 marzec, 23 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco