Faustyna

Znaczenie

Faustyna to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się z formy Faustina, będącej żeńskim odpowiednikiem przydomka/cognomen Faustinus, utworzonego od Faustus, czyli „pomyślny, szczęśliwy, sprzyjający”. Łacińskie faustus funkcjonowało w antyku jako epitet o zabarwieniu życzliwym i auspicjalnym, stąd imię miało pierwotnie życzeniowy charakter. Noszone było w świecie rzymskim, zwłaszcza przez arystokrację; najbardziej znane są cesarzowe Faustina Starsza i Młodsza z dynastii Antoninów. Do kręgu słowiańskiego imię trafiło wraz z tradycją łacińsko‑chrześcijańską, jednak w Polsce przez stulecia pozostawało marginalne i nie ma pewnych świadectw jego szerszej frekwencji w średniowieczu; formy łacińskie pojawiały się raczej w dokumentach kościelnych. W polszczyźnie utrwaliła się postać Faustyna, obok rzadziej spotykanej, łacińskiej pisowni Faustina; męskim odpowiednikiem jest Faustyn. Zdrobnienia tworzy się analogicznie do innych imion zakończonych na ‑yna, np. Faustynka czy Tyna. Współczesną rozpoznawalność imienia w Polsce przesądził kult św. Faustyny Kowalskiej (1905–1938), którego intensyfikacja od lat 80., a zwłaszcza po kanonizacji w 2000 roku, przyniosła wyraźny, choć umiarkowany wzrost nadawań. Mimo to imię pozostaje niszowe i niesie wyraźną konotację religijną oraz „dobrego losu”, zgodną z etymologią. W innych językach funkcjonują odpowiedniki takie jak włoska i hiszpańska Faustina czy francuska Faustine.

Imieniny

20 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco