Fabián
Znaczenie
Imię męskie Fabián jest międzynarodowym wariantem imienia Fabian, wywodzącego się z łacińskiego cognomen i gentilicum Fabianus, związanego z rzymskim rodem Fabia; jego etymologię łączy się z rzeczownikiem faba ‘bób’, co pierwotnie mogło oznaczać „uprawiającego/handlującego bobem”, a formant -anus wskazuje przynależność do rodu. Rozpowszechnienie imienia w świecie chrześcijańskim zawdzięcza ono kultowi św. Fabiana, papieża i męczennika z III w. (zm. 250). W Polsce poświadczone jest od średniowiecza w formie Fabian (łac. Fabianus), natomiast brak danych o historycznym użyciu wariantu z akcentem Fabián. W innych językach spotyka się m.in. hiszpańskie i słowacko‑czeskie Fabián, włoskie Fabiano, francuskie Fabien, katalońskie Fabià; żeńskie odpowiedniki to Fabiana, Fabia, rzadziej Fabiola. W polszczyźnie funkcjonują zdrobnienia typu Fabianek, Fabek, Fabiś, choć nie są częste. Wymowa zależy od systemu językowego: w hiszpańskim akcentowana jest ostatnia sylaba [faˈβjan], w czeskim i słowackim samogłoska á jest długa; po polsku utrwalona jest forma bez znaku diakrytycznego, Fabian [faˈbjan]. W Polsce dominuje pisownia krajowa, a zapis Fabián pojawia się głównie u cudzoziemców lub w rodzinach o związkach hiszpańsko‑ czy słowackojęzycznych i w dokumentach bywa upraszczany. Imię ma umiarkowaną, stabilną frekwencję i wyraźniejszy wzrost od przełomu XX i XXI w.; imieniny obchodzi się 20 stycznia (św. Fabian, często łączony ze św. Sebastianem).
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
