Ewodia

Znaczenie

Ewodia to żeńskie imię pochodzenia greckiego, znane przede wszystkim z Nowego Testamentu: w Liście do Filipian (4,2) apostoł Paweł wzywa do zgody Ewodię i Syntychę, co zapewnia imieniu najstarsze poświadczenie. Etymologia jest dwutorowa i bywa dyskutowana: część badaczy wywodzi je od greckiego Εὐοδία, żeńskiej formy od εὔ- „dobry, pomyślny” i ὁδός „droga”, w znaczeniu „pomyślna droga, powodzenie”; inni wskazują na formę Εὐωδία, z εὔ- i ὀδμή „woń”, czyli „miła, dobra woń”. Obie postaci funkcjonowały w antycznych źródłach i w tradycji chrześcijańskiej, a łacińskie zapisy Euodia/Evodia utrwaliły się w hagiografii i przekładach biblijnych. W polszczyźnie normatywnie przyjęła się spolszczona pisownia Ewodia, zgodna z innymi grecismenami (por. Ewangelia), obok rzadszego Euodia w tekstach uczonych. Historyczne warianty obcojęzyczne obejmują Euodia/Evodia (ang., fr.), Ευοδία/Ευωδία (gr.), Еводия (ros.); męski odpowiednik to Ewodiusz (św. Ewodiusz z Antiochii). Brakuje dowodów na szersze użycie imienia w dawnej Polsce, a w nowożytnych statystykach nadawań pojawia się, jeśli w ogóle, jedynie incydentalnie; imię nie figuruje w standardowych polskich kalendarzach imieninowych. W części kalendarzy prawosławnych wspomina się Ewodię razem ze Syntychą, lecz praktyka ta nie przeniknęła do tradycji rzymskokatolickiej w Polsce. Imię nie ma utrwalonych polskich zdrobnień ani jednoznacznych skojarzeń kulturowych poza biblijnym.

Imieniny

25 kwiecień, 6 maj, 8 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco