Éva
Znaczenie
Éva jest węgierską formą biblijnego imienia Ewa, ostatecznie wywodzącego się z hebrajskiego Chawwāh/Chava, zwykle interpretowanego jako „żyjąca”, „dająca życie” lub związanego z ideą tchnienia życia; do Europy trafiło przez greckie Eua i łacińskie Eva. Węgierska ortografia z akcentem ostrym na É sygnalizuje długie, zamknięte e, co odróżnia ją fonetycznie od form bez diakrytyku. W polszczyźnie odpowiednikiem jest Ewa, poświadczona od średniowiecza w metrykach kościelnych (często w łacińskiej postaci Eva/Eua); wariant Éva pozostaje formą obcą, silnie kojarzoną z kulturą węgierską i z typowymi tam zdrobnieniami Évi, Évike. W Polsce imię Éva pojawia się sporadycznie, przede wszystkim u osób pochodzenia węgierskiego lub w rodzinach mieszanych; tradycyjnie w dokumentach akcent bywał pomijany i zapisywano imię jako Eva lub dostosowywano do normy Ewa. Po liberalizacji przepisów nadawania imion w ostatniej dekadzie możliwe jest zachowanie oryginalnej formy, choć praktyka urzędowa nie zawsze jest jednolita. Brakuje szczegółowych danych liczbowych o częstości zapisu z akcentem w polskich rejestrach, ale można przyjąć, że jest to forma marginalna wobec dominującej Ewy. Imieniny węgierskiej Évy i polskiej Ewy przypadają tradycyjnie 24 grudnia, co bywa naturalnym punktem odniesienia także dla nosicielek tej formy żyjących w Polsce.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
