Euzebiusz

Znaczenie

Euzebiusz to polska forma łacińskiego Eusebius, wywodzącego się z greckiego Eusebios, z przymiotnika eusebēs znaczącego „pobożny, bogobojny, czcigodny”, utworzonego z elementu eu- „dobrze” oraz czasownika sébomai „czcić, oddawać cześć”. Do polszczyzny trafiło przez łacinę kościelną wraz z chrystianizacją; polonizacja przyniosła zakończenie -iusz oraz zapis z z w miejscu łacińskiego s, zgodnie z tendencją widoczną w imionach typu Dariusz czy Mariusz. Rozgłos imieniu nadały postacie chrześcijańskie: św. Euzebiusz z Vercelli (IV w.), papież Euzebiusz (309), św. Euzebiusz z Samosaty, a w tradycji wschodniej także Euzebiusz z Cezarei, znany historyk Kościoła. W Polsce imię pozostawało jednak zawsze rzadkie; pojawiało się sporadycznie w metrykach i dokumentach, częściej w formach łacińskich w środowisku duchownym niż wśród ludności świeckiej, i nie weszło do szerszego repertuaru staropolskich imion rodzimych. Współcześnie należy do imion nadawanych incydentalnie, o odcieniu erudycyjnym i religijnym, wybieranych czasem ze względu na znaczenie „pobożny”. Najczęściej obchodzi imieniny 2 sierpnia (św. Euzebiusz z Vercelli), choć w zależności od kalendarza występują też inne daty. Historycznych wariantów polskich jest niewiele; poza standardowym Euzebiusz sporadycznie notuje się zapisy zbliżone do łaciny (Eusebius) lub formę Euzebjusz. Zdrobnienia nie mają ustalonego kanonu i tworzone są okazjonalnie, a dane statystyczne o dawnej frekwencji są skąpe.

Imieniny

31 styczeń, 12 lipiec, 14 sierpień, 26 wrzesień, 4 październik, 22 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco