Euzebia

Znaczenie

Euzebia to żeńska forma imienia o grecko‑łacińskim rodowodzie, wywodząca się z greckiego Eusebia, utożsamianego z rzeczownikiem εὐσέβεια ‘pobożność, cześć boża’, od eu ‘dobry, właściwy’ i czasownika σέβομαι ‘czcić, okazywać szacunek’. Do polszczyzny trafiła przez łacinę kościelną (Eusebia) i tradycję hagiograficzną, równolegle do częściej notowanego męskiego Euzebiusz; polska grafia z „z” odpowiada utrwalonej adaptacji tego gniazda imion (por. Euzebiusz wobec łac. Eusebius). Imię nosiły w starożytności i wczesnym średniowieczu m.in. bizantyjska cesarzowa Eusebia oraz święte/zakonnice znane z tradycji frankońsko‑łacińskiej, co sprzyjało obecności formy w kalendarzach. W Polsce Euzebia pozostaje imieniem rzadkim; brak szerokich świadectw średniowiecznych, a w źródłach nowożytnych pojawia się sporadycznie, zwłaszcza w zapisach zakonnych i w XIX–XX‑wiecznych kalendarzach. Współczesne użycie jest incydentalne i imię nie tworzy wyraźnej tradycji regionalnej. Imieniny nie mają ustalonej polskiej daty; w niektórych opracowaniach odwołuje się do łacińskich kalendarzy (np. połowa marca), lecz dane są niejednoznaczne. Hipokorystyki nie ugruntowały się; okazjonalnie tworzy się formy analogiczne do systemu polskiego, jak Euzia, Zebusia czy Zebka, ale są one nienormowane i rzadkie. W wariantach językowych spotyka się łacińskie i angielskie Eusebia, francuskie Eusébie, hiszpańskie i włoskie Eusebia oraz wschodniosłowiańskie, bardzo rzadkie, Evsevija/Євсевія. Imię ma brzmienie archaizujące i wyraźnie sakralne.

Imieniny

20 wrzesień, 30 wrzesień, 29 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco