Eryk

Znaczenie

Eryk to polska forma skandynawskiego imienia Erik, wywodzącego się ze staronordyckiego Eiríkr. Etymologicznie łączy element ei- (najczęściej interpretowany jako „zawsze, wiecznie”, rzadziej „jeden, jedyny” lub kojarzony z „eir” – „pokój, łaska”) z ríkr („władca, potężny”), co daje znaczenia typu „wieczny/nieustanny władca” albo „jedyny potężny”. W tradycji łacińskiej odpowiada mu Ericus, w niemczyźnie Erich, w językach skandynawskich Erik/Eirik, po angielsku Eric, po francusku Éric. W Polsce imię znane jest od średniowiecza głównie z kronik i dokumentów pogranicznych, w zapisach Ericus i Erich, szczególnie na Pomorzu i terenach prusko-krzyżackich; brak obfitych, wczesnych zapisek z centrum kraju. Silny polski kontekst historyczny nadaje mu Eryk Pomorski z dynastii Gryfitów, król Danii, Norwegii i Szwecji, wspominany w źródłach jako Ericus/Eryk, a w hagiografii funkcjonuje św. Eryk IX, którego wspomnienie sprawiło, że imieniny Eryka w polskich kalendarzach najczęściej przypadają 18 maja. Polska forma Eryk utrwaliła się w XIX–XX wieku; w PRL pozostawała umiarkowanie rzadka, po czym od lat 90. wyraźnie zyskała na popularności wraz z modą na krótkie imiona o międzynarodowej rozpoznawalności. Obecnie ma stabilną, średnią frekwencję; dawniej bywało relatywnie częstsze na północy kraju. Spotyka się także pisownię Erik, zwłaszcza w rodzinach o związkach skandynawskich, a zdrobnienia w polszczyźnie to przede wszystkim Eryczek i rzadziej Eryś. Wariant żeński to Eryka/Erika.

Imieniny

9 luty, 18 maj

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco