Erika
Znaczenie
Imię Erika jest żeńską formą imienia Erik, wywodzącego się ze staronordyckiego Eiríkr, złożonego z elementów ei „zawsze, stale” oraz ríkr „potężny, władca”; semantycznie bywa interpretowane jako „zawsze potężna” lub „wieczna władczyni”. Feminum Erika ukształtowało się w obiegu germańskim i skandynawskim, a równolegle funkcjonuje wariant łacińsko-angielski Erica oraz polska postać Eryka. Formy Erika/Erica upowszechniły się w językach zachodnich dopiero w czasach nowożytnych (XVIII–XIX w.), częściowo wspierane przez łacińskie użycie Erica jako nazwy rodzaju botanicznego (wrzos), co sprzyjało ich odbiorowi w kulturze anglosaskiej; w Polsce wpływ tej asocjacji był wtórny. W dawnych źródłach polskich brak wiarygodnych poświadczeń rodzimego, staropolskiego użycia żeńskiej formy, podczas gdy męski Eryk (por. Eryk Pomorski) jest znany. Erika występowała przede wszystkim w środowiskach niemieckojęzycznych na ziemiach zaboru pruskiego i na Śląsku czy Pomorzu, po II wojnie światowej rzadko, a w ostatnich dekadach notuje się jej powroty jako wariantu międzynarodowego; w polszczyźnie ogólnej częstsza bywa polonizowana Eryka, zaś pisownia Erica pojawia się głównie pod wpływem angielszczyzny. Imię nie ma utrwalonej żeńskiej patronki w hagiografii; ewentualne daty imienin przypisuje się umownie przez analogię do męskiego Eryka. Ogólnie w Polsce pozostaje imieniem rzadkim, rozpoznawalnym i nacechowanym obcojęzycznie.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
