Erik
Znaczenie
Imię Erik wywodzi się ze staronordyckiego Eiríkr, złożonego z elementów ei- interpretowanego jako „zawsze, wieczny” (por. prasł. *aiw-) lub „jeden, jedyny” oraz ríkr „władca, potężny”, co daje sens „wieczny/pełny władca” albo „jedyny władca”. W średniowiecznych zapisach łacińskich występuje jako Ericus, a w tradycjach germańskich jako Erik, Eirik, Erich. W polszczyźnie odpowiednikiem utrwalonym normatywnie jest Eryk; zapis Erik zachowuje oryginalną skandynawską pisownię. Historycznie imię pojawiało się nad Bałtykiem wraz z kontaktami z Danią i Szwecją; w kronikach polskich i pomorskich najczęściej spotyka się postać Eryk (np. Eryk Pomorski), zaś w dokumentach niemieckich z terenów Prus i Pomorza formę Erich/Erik. W Polsce współcześnie dominuje wariant Eryk, natomiast pisownia Erik jest rzadsza, ale od lat 90. XX wieku zauważalnie częstsza dzięki modzie na formy oryginalne, migracjom i popkulturze skandynawskiej; dokładnych danych liczbowych z dawnych stuleci brak. Imię ma skandynawskiego patrona, św. Eryka IX, króla Szwecji, z czym wiąże się najczęściej obchodzona w Polsce data imienin 18 maja, choć występują też inne lokalne terminy. W użyciu potocznym w Polsce spotyka się zdrobnienia Eryczek i Eryś; w środowiskach dwujęzycznych funkcjonują także zagraniczne skróty typu Erik czy Rick, choć są marginalne. Warianty historyczne obejmują Erik, Eric, Eirik, Erich oraz łacińskie Ericus; w polszczyźnie rekomendowana pisownia to Eryk, a Erik bywa świadomym wyborem o nacechowaniu skandynawskim.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
