Éric
Znaczenie
Éric to francuska forma imienia znanego w całej Północy Europy, pochodzącego ze staronordyckiego Eiríkr. Etymologicznie składa się ono z członów ei-/ein- oraz ríkr: pierwszy bywa wywodzony od „ei” w znaczeniu „zawsze, wieczny” lub od „ein-” „jeden, jedyny”, drugi zaś od „ríkr” „władca, potężny”, pokrewnego niem. reich i goc. reiks; imię interpretuje się więc jako „wieczny/jedyny władca” albo „potężny, możny”. Do wariantów historycznych należą Eiríkr i łac. Ericus, a w językach nowożytnych m.in. duńsko-norwesko-szwedzki Erik, islandzki Eiríkur, niemiecki Erik/Erich, polski Eryk oraz francuski Éric; w Europie Środkowej utrwalił się zapis Erik. W Polsce tradycyjną postacią jest Eryk, poświadczony od średniowiecza zwłaszcza na Pomorzu i terenach nadbałtyckich, co wiąże się z kontaktami skandynawskimi i niemieckimi; najbardziej znanym nosicielem był Eryk Pomorski, król unii kalmarskiej i potomek Gryfitów. Forma Éric z akcentem ostrym jest typowo francuska i w Polsce występuje marginalnie, najczęściej wśród frankofonów lub jako oryginalny zapis obcokrajowca; w praktyce urzędowej akcent bywa pomijany, a imię rejestrowane jako Eric lub tłumaczone na Eryk. Brak odrębnych danych statystycznych dla wariantu Éric; wiadomo natomiast, że Eryk w Polsce wyraźnie zyskał na popularności po 1990 roku. W tradycji kalendarzowej Eryk obchodzi imieniny 18 maja, w nawiązaniu do kultu św. Eryka, króla Szwecji.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
