Eleuteriusz

Znaczenie

Eleuteriusz to polska forma imienia pochodzącego z greckiego Eleutherios, wywodzącego się od eleutheros, czyli „wolny”, „wyzwolicielski”; w starożytności był to przydomek m.in. Zeusa Eleuteriusza. Do polszczyzny dotarło przez łacińskie Eleutherius wraz z kultem wczesnochrześcijańskich świętych o tym imieniu, w tym papieża Eleuteriusza i biskupów-męczenników czczonych w różnych regionach Europy. W polskiej tradycji kościelnej utrwaliła się postać Eleuteriusz, obocznie notowano też formy Eleutery i Eleuter, a w ortografii dawniej spotyka się wariant Eleuteryusz; formy te są dziś archaiczne. Imię było obecne w dawnych kalendarzach i żywotach świętych, a daty imienin różnią się między wydaniami i obrządkami; najczęściej łączone jest z końcówką maja, lecz brak jednolitego standardu. W źródłach polskich brak licznych i pewnych poświadczeń użycia w średniowiecznych dokumentach świeckich; przypuszczalnie pojawiało się sporadycznie w środowiskach kościelnych. W czasach nowożytnych i współcześnie pozostaje skrajnie rzadkie, praktycznie nieużywane w nadaniach metrykalnych; częściej funkcjonowało jako imię bierzmowania lub forma hagiograficzna niż jako imię świeckie. W innych językach odpowiadają mu m.in. Eleuterio (hisz., wł.), Eleuthère (fr.) i Eleutherios (gr.). W polszczyźnie odmienia się: Eleuteriusza, Eleuteriuszowi; zdrobnienia nie są ustalone i pojawiają się incydentalnie.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco