Eléna
Znaczenie
Imię Eléna jest wariantem graficznym imienia Elena, należącego do szerokiej rodziny form wywodzących się z greckiego Ἑλένη. Etymologia jest niepewna: najczęściej łączy się je z helénē „pochodnia, blask” lub hele „światło”, rzadziej z selḗnē „księżyc” – to ostatnie uznaje się raczej za ludową interpretację. Rozpowszechnienie w świecie chrześcijańskim zawdzięcza św. Helenie, matce Konstantyna, a w kulturze klasycznej rezonuje przez postać Heleny Trojańskiej. Historyczne i językowe warianty obejmują m.in. Helena (łacina i polszczyzna), Helene (niem. i skand.), Hélène (fr.), Elena (wł., hisz., rum.), Jelena (języki południowosłowiańskie), Olena (ukr.), Eleni (nowogr.), Ilona (węg.). Zapis z akcentem ostrym Eléna nie ma zakorzenionej tradycji ani w polszczyźnie, ani w głównych językach europejskich; funkcjonuje sporadycznie jako współczesna stylizacja graficzna, czasem mająca sygnalizować akcent na środkowej sylabie, choć polski zwyczaj ortograficzny akcentu nie oznacza. W Polsce rdzeniową formą jest Helena, natomiast Elena zyskała popularność w XXI wieku pod wpływem wzorców włosko‑hiszpańskich i obecności imigrantów wschodniosłowiańskich; wariant Eléna pozostaje bardzo rzadki. Zdrobnienia w tej rodzinie imion to m.in. Lena, Hela/Helka, Helcia, a przy formie Elena także Lena, Elenka lub potocznie Ela. Brakuje wiarygodnych danych o historycznym użyciu zapisu Eléna w dawnych polskich metrykach; po 2015 roku, gdy prawo dopuściło nadawanie imion w brzmieniu obcym, zapis z é bywa akceptowany, choć w praktyce urzędowej i informatycznej często normalizowany do Elena lub Helena.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
