Donát
Znaczenie
Donát to węgierska postać imienia Donat, wywodzącego się z łacińskiego Donatus, utworzonego od czasownika donare „darować” i pierwotnie znaczącego „darowany, ofiarowany (Bogu)”. Imię upowszechniło się w świecie chrześcijańskim dzięki licznym świętym noszącym to imię, zwłaszcza św. Donatowi z Arezzo, którego wspomnienie przypada 7 sierpnia; w polskich kalendarzach imieniny Donata zwykle lokuje się właśnie tego dnia, inne daty pojawiają się sporadycznie i zależą od tradycji lokalnych. Wariant węgierski Donát (z kreską oznaczającą długość samogłoski) odpowiada polskiemu Donat i czesko‑słowackiemu Donát; w innych językach spotyka się m.in. łacińskie Donatus, włosko‑hiszpańsko‑portugalskie Donato, francuskie Donat i Donatien, niemieckie Donat. W Polsce zasadniczą formą jest Donat, a zapis z węgierską diakrytyką pojawia się rzadko, głównie u osób związanych z kulturą węgierską lub w kontekstach dwujęzycznych; najczęściej bywa wtedy adaptowany ortograficznie jako Donat. Źródła staropolskie notują imię sporadycznie, przeważnie w łacińskiej formie Donatus, co wskazuje na jego kościelny charakter; szerokiej frekwencji wśród ludności świeckiej nie potwierdzono. Współcześnie w Polsce jest to imię bardzo rzadkie, zdecydowanie mniej popularne od znaczeniowo pokrewnego Bogdana; notuje się też żeńskie Donata. Polskie zdrobnienia od Donata to m.in. Donek i Donuś, natomiast dla węgierskiego Donát funkcjonują lokalne hipokorystyki, które nie przyjęły się w polszczyźnie. Jeśli chodzi o dokładne dane statystyczne dla wariantu Donát, brak wiarygodnych zestawień.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
