Donacjan

Znaczenie

Donacjan to polska postać łacińskiego imienia Donatianus, utworzonego od Donatus/Donatius i opartego na rdzeniu donum, donare, czyli „dar, obdarowywać”; przyrostek -ianus oznacza przynależność lub pochodzenie, więc Donatianus pierwotnie znaczył „należący do Donata” albo „z rodu Donata”, a w chrześcijańskiej interpretacji łączy się ze znaczeniem „darowany (Bogu)”. Adaptacja fonetyczna -tianus > -cjan jest w polszczyźnie regularna, porównywalna z formami Marcjan czy Gracjan. W tradycji hagiograficznej imię znane jest zwłaszcza dzięki męczennikom z Nantes, świętym Donacjanowi i Rogacjanowi czczonym 24 maja, oraz św. Donacjanowi z Reims, którego kult promieniował na Flandrię i Bruggię; te właśnie ośrodki ugruntowały warianty obcojęzyczne: łacińskie Donatianus, angielskie Donatian, francuskie Donatien, hiszpańskie Donaciano, włoskie Donaziano, niderlandzkie Donatiaan. W Polsce imię pozostaje skrajnie rzadkie; nie figuruje w popularnych rankingach nadawania, a w źródłach historycznych brak wyraźnych, licznych poświadczeń staropolskich nosicieli, poza sporadycznymi zapisami łacińskimi w kontekstach kościelnych. Współcześnie spotyka się je głównie w imiennikach i słownikach, bywa też przywoływane przez osoby ceniące rzadkie formy o klasycznym rodowodzie i przez środowiska nawiązujące do kalendarza łacińskiego z datą 24 maja, jednak jego realne użycie w Polsce jest incydentalne. Wymowa w polszczyźnie jest przejrzysta, z akcentem na przedostatnią sylabę: Do-na-cjan, a utrwalone zdrobnienia nie wyszły do powszechnego obiegu.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco