Domna

Znaczenie

Domna to rzadkie imię żeńskie o starożytnym rodowodzie, wywodzone najczęściej od łacińskiego domina, ‘pani, władczyni’, które w świecie greckojęzycznym przyjęło postać Domna (gr. Δόμνα) i stamtąd przeniknęło do tradycji bizantyńskiej oraz wschodniosłowiańskiej. Pokrewne są formy Domnina oraz Domnica/Domnika, znane z hagiografii, przy czym nie należy ich utożsamiać z polską Dominiką, powstałą od łac. dominicus ‘Pański, należący do Pana’ – imiona te są semantycznie spokrewnione, lecz etymologicznie odrębne. W świecie prawosławnym znane są święte o tym imieniu lub jego wariantach (m.in. męczennica Domna z Nikomedii, ascetka Domnica z Konstantynopola), co utrwaliło użycie w Grecji, na Rusi i w Rumunii; w kulturze świeckiej rozgłosu nadała mu również Julia Domna, syryjska cesarzowa rzymska, co potwierdza starożytne funkcjonowanie formy. W Polsce imię nie wchodziło do kanonu łacińskich kalendarzy i pozostawało marginalne; pojedyncze poświadczenia można wiązać raczej z metrykami prawosławnymi lub greckokatolickimi na wschodnich ziemiach dawnej Rzeczypospolitej. W najnowszych statystykach nadawania imion praktycznie nie występuje i nie ma ustalonej polskiej tradycji imieninowej. Dane o historycznej skali użycia są skąpe i nierównomierne, a warianty zdrobniałe w polszczyźnie nie utrwaliły się; w językach wschodniosłowiańskich funkcjonuje równolegle forma Домна.

Imieniny

2 czerwiec, 28 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco