Domicjusz

Znaczenie

Imię Domicjusz jest polską adaptacją łacińskiego Domitius, które w starożytnym Rzymie funkcjonowało przede wszystkim jako nazwisko rodowe (nomen gentilicium) gens Domitia, znane z postaci takich jak Lucjusz Domicjusz Ahenobarb, czyli Nero przed adopcją. Etymologię najczęściej wywodzi się od czasownika domare „ujarzmiać, poskramiać”, poprzez przymiotnik domitus „ujarzmiony”, co odpowiada sposobom tworzenia rzymskich nomina na -ius; rozważany bywa także związek z domus „dom”, ale brak na to przekonujących dowodów. Polska postać z sekwencją -cjusz odzwierciedla kościelną wymowę łacińskiego -ti- przed -us, analogicznie jak w imieniu Lucjusz. Za granicą spotyka się odpowiedniki: łac. Domitius, gr. Domitios, wł. Domizio, hiszp./port. Domicio, choć wszystkie należą do rzadkich. W Polsce Domicjusz jest imieniem skrajnie rzadkim, praktycznie nieobecnym w tradycyjnych kalendarzach i statystyce nadawania; brak też udokumentowanej tradycji zdrobnień. Niekiedy bywa mylony z etymologicznie odmiennym Dominikiem (łac. Dominicus) oraz z podobnie brzmiącym Domicjanem (łac. Domitianus). W hagiografii występują wczesnochrześcijańscy święci o imieniu Domitius czczeni głównie w kręgu wschodnim, co mogło podtrzymywać erudycyjne użycie formy łacińskiej, jednak brak danych potwierdzających szersze historyczne używanie Domicjusza jako imienia chrzestnego w Polsce.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco