Domicjan

Znaczenie

Domicjan to polska forma łacińskiego imienia Domitianus, pierwotnie przydomka/nazwiska rodowego oznaczającego „należący do (rodu) Domitius” lub „związany z Domitiusem”. Rdzeń Domitius wywodzi się najpewniej od łacińskiego domare „poskramiać”, por. domitus „poskromiony”, a sufiks -ianus wskazuje przynależność. Historycznie imię rozsławił rzymski cesarz Domicjan (Titus Flavius Domitianus), co w tradycji chrześcijańskiej bywało obciążeniem z racji przypisywanych mu prześladowań, ale w hagiografii istnieje też kilka wczesnochrześcijańskich świętych o tym imieniu (m.in. biskupi późnej starożytności), co nadawało mu ambiwalentny wydźwięk. W językach nowożytnych spotyka się odpowiedniki: ang. Domitian, wł. Domiziano, fr. Domitien, hiszp. i port. Domiciano, niem. Domitian; łacińska forma Domitianus funkcjonuje w źródłach kościelnych. W polszczyźnie ustaliła się pisownia i wymowa Domicjan [do-mic-jan], choć imię zachowało charakter książkowo-historyczny i liturgiczny. Brakuje mocnych świadectw jego szerszego nadawania w dawnej Polsce; w metrykach i kalendarzach pojawia się rzadko, zwykle przy okazji wspomnień świętych, i nie doczekało się stabilnej daty imienin. W danych współczesnych imię jest skrajnie rzadkie; występuje sporadycznie i nie wchodzi do popularnych zestawień. Nie wykształciło też utrwalonych polskich zdrobnień ani żeńskiego odpowiednika w powszechnym użyciu. Jeśli chodzi o szczegółowe statystyki historyczne, dostępne źródła są skąpe.

Imieniny

7 maj, 12 maj, 1 lipiec, 9 sierpień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco