Domicela
Znaczenie

Domicela to rzadkie, staropolskie imię żeńskie o genezie łacińskiej, wywodzące się z późnołacińskiego domicella, żeńskiego odpowiednika domicellus, deminutywu od dominus ‘pan’, używanego w średniowieczu jako tytuł grzecznościowy ‘panna, młoda dama dworu’. Z tytułu kancelaryjnego, występującego w dokumentach łacińskich przy imionach szlachcianek, przeszło w niektórych przypadkach w samodzielne imię; w Polsce jest poświadczone od późnego średniowiecza i czasów nowożytnych, choć zapisy są nieliczne. Wariantem łacińskim pozostaje forma Domicella, w polszczyźnie utrwaliła się postać Domicela, sporadycznie notowano także grafię Domiczela; rzadkim męskim odpowiednikiem bywał Domicel (od łac. Domicellus). Zdarza się błędne łączenie Domiceli z imionami Dominika (od Dominicus) lub Domitylla/Domitilla (od Domitia), jednak etymologicznie to inne rodziny imion, a podobieństwo wynika z wspólnego prasłowa dominus i średniowiecznej praktyki kancelaryjnej. Brakuje ustalonej tradycji patrona i dat imienin Domiceli; w niektórych kalendarzach imię w ogóle nie występuje, a obchody, jeśli są spotykane, mają charakter analogiczny do Dominiki lub Domitylli, bez szerszego zakorzenienia. W użyciu nowoczesnym Domicela jest imieniem bardzo rzadkim, spotykanym sporadycznie w metrykach i rejestrach, bez wyraźnych ognisk regionalnych; potencjalne zdrobnienia tworzą się naturalnie od tematu, np. Cela lub Celka, ale nie istnieje utrwalona tradycja hipokorystyczna.
Imieniny
7 maj, 12 maj
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco


