Dobiesław
Znaczenie
Dobiesław to staropolskie imię dwuczłonowe, wywodzące się z prasłowiańskiego tematu doby- od czasownika dobyć, czyli ‘zdobyć, pozyskać’, łączonego z rzeczownikami typu dobytek; drugi człon -sław oznacza ‘sławę, rozgłos’. Całość można rozumieć jako ‘ten, który zdobywa sławę’ albo ‘pozyskana sława’. W źródłach średniowiecznych spotyka się pisownie Dobiesław obok skróconych wariantów Dobysław i Dobsław; w łacinie kancelaryjnej notowane są formy Dobieslaus, Dobeslaus i Dobslaus. Istnieje żeńska para Dobiesława. Imię poświadczone jest w Polsce od średniowiecza, zwłaszcza wśród rycerstwa i drobnej szlachty, także na terenach pomorskich o wyraźnych wpływach zachodniosłowiańskich, jednak brak jednolitych, precyzyjnych danych frekwencyjnych dla poszczególnych regionów i stuleci. W epoce nowożytnej wyszło z powszechnego użycia, przetrwało sporadycznie w formach hipokorystycznych typu Dobek, Dobko, rzadziej Doboś, które mogą też nawiązywać do innych imion od tematu doby-. W XIX i XX wieku pojawiały się incydentalne powroty imienia w kręgach odwołujących się do tradycji słowiańskiej; współcześnie pozostaje ono bardzo rzadkie i bywa wybierane świadomie jako archaizujące, rodzime i semantycznie pozytywne. Zjawiskowo językowym jest redukcja -ie- do -y- w biegu dziejów (Dobiesław > Dobysław). Rodzinę tworzy z imionami Dobiemir, Dobiemysł, Dobiemił; semantycznie pokrewne, choć etymologicznie odmienne, jest Dobrosław.
Imieniny
13 maj
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
