Dina

Znaczenie

Dina to żeńskie imię o podstawowym pochodzeniu biblijnym: odpowiada hebrajskiemu Dinah, imieniu córki Jakuba i Lei z Księgi Rodzaju. Etymologicznie wiąże się z hebrajskim rdzeniem din ‘sądzić, wymierzać sprawiedliwość’, stąd tradycyjnie objaśniane bywa jako ‘osądzona, usprawiedliwiona, obroniona’. W tradycji żydowskiej funkcjonuje od starożytności, a w nowożytnej diasporze przybierało także jidyszowe formy zapisu i wymowy, np. Dine/Dineh; w dokumentach polskich z epok nowożytnych i XIX–XX w. spotyka się zarówno zapis Dina, jak i sporadycznie spolszczone Dyna. Imię ma też międzynarodowe życie jako niezależne lub hipokorystyczne: w językach romańskich i skandynawskich bywa skrótem od form typu Geraldina, Bernardina czy Aldina, choć w polszczyźnie rola ta jest marginalna. Historycznych wariantów staropolskich w ścisłym sensie brak lub nie są one udokumentowane w szerszych korpusach, a nazewnictwo hagiograficzne nie wykształciło dla Diny utrwalonego patronatu; w konsekwencji imię nie ma stałej, powszechnie przyjętej daty imienin w polskich kalendarzach. Użytkowanie w Polsce pozostaje rzadkie: imię notowane jest głównie w środowiskach żydowskich oraz, od końca XX w., wśród rodzin wybierających krótkie, międzynarodowo zrozumiałe formy. Współcześnie jego atrakcyjność wzmacnia prostota fonetyczna i neutralność kulturowa, choć dane statystyczne są skąpe i nie wskazują na szeroką popularność.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco