Diana
Znaczenie
Imię Diana ma pochodzenie łacińskie i wywodzi się od imienia rzymskiej bogini księżyca, łowów i dzikiej przyrody, utożsamianej z grecką Artemidą. Etymologicznie łączy się z praindoeuropejskim rdzeniem *dyew-/*dei̯w- ‘niebo, blask, bóstwo’, pokrewnym łacińskim deus ‘bóg’, divus ‘boski’ i dies ‘dzień’, co pozwala odczytywać znaczenie jako ‘boska, jaśniejąca’. W łacinie utrwaliła się forma Diana; w źródłach późno- i średniowiecznych bywa notowana także jako Dyana lub sporadycznie Deana. W językach nowożytnych przeważa postać Diana (wł., hiszp., port.), we francuskim i angielskim popularna jest Diane, w angielszczyźnie spotyka się również Dianna. W Polsce funkcjonuje przede wszystkim forma podstawowa Diana, z rodzimymi zdrobnieniami typu Dianka, Dianusia, rzadziej Dina; formy Dajana, Dayana czy Daiana uchodzą za odrębne warianty fonetyczne zapożyczone z innych języków. Imię nie ma w tradycji katolickiej silnie ugruntowanego kultu świętej; znana jest jednak bł. Diana z Andalo (XIII w.), co sprzyjało jego akceptacji chrześcijańskiej. Brak wiarygodnych wzmianek o szerszym użyciu w dawnej Polsce; w rejestrach masowych pojawia się dopiero w XIX–XX wieku i pozostawało rzadkie do końca PRL. Wyraźny wzrost popularności nastąpił w latach 80. i 90. XX wieku pod wpływem kultury masowej i rozgłosu wokół księżnej Diany. We współczesnej polszczyźnie imię wymawia się zwykle „Djana”, a podstawowa forma graficzna „Diana” jest dziś najczęściej wybierana.
Imieniny
13 sierpień
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
