Dariuš

Znaczenie

Imię męskie Dariuš wywodzi się z perskiego Dārayava(h)uš, którego sens etymologiczny rekonstruuje się jako „ten, który dzierży dobro” lub „posiadacz dobra”, od rdzenia daraya- „trzymać, posiadać” oraz vahu- „dobro”. Przez greckie Dareios i łacińskie Darius trafiło do europejskiej tradycji imienniczej, a jego prestiż ugruntowały imiona achemenidzkich władców znanych w historiografii jako Dariusze. Postać z diakrytykiem š jest efektem transkrypcji do systemów ortograficznych używających znaku š dla głoski „sz” i pojawia się przede wszystkim w kręgu języków południowosłowiańskich lub w transliteracjach perskich form typu Dāryuš; w polszczyźnie natomiast od dawna utrwalona i powszechnie rozpoznawalna jest forma Dariusz, semantycznie i historycznie tożsama. W Polsce „Dariuš” nie ma tradycji użycia; brak jest wiarygodnych danych historycznych o jego frekwencji, a wystąpienia, jeśli się zdarzają, mają charakter incydentalny i wynikają z przeniesienia zapisu z dokumentów cudzoziemskich. W praktyce urzędowej litera š bywa zastępowana przez polskie „sz” lub sporadycznie upraszczana, podczas gdy w sferze tożsamości osobistej nośnikami tradycji i imienin pozostają odniesienia przypisane formie Dariusz, która upowszechniła się w Polsce zwłaszcza w drugiej połowie XX wieku. Za warianty historyczne i międzyjęzykowe uznaje się m.in. łacińskie Darius oraz liczne nowożytne adaptacje, przy czym „Dariuš” pozostaje wariantem marginalnym wobec normy polskiej.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco