Daniil
Znaczenie
Daniil to wschodniosłowiańska forma imienia biblijnego Daniel, wywodzącego się z hebrajskiego Daniyyēl/Dānīʾēl o znaczeniu „Bóg jest moim sędzią” (od rdzenia dan „osądzać” i elementu theoforycznego ’el „Bóg”). Przez grekę Septuaginty (Daniēl) i łacinę (Daniel) trafiło ono do większości języków Europy; w tradycji cerkiewnosłowiańskiej utrwaliła się postać Daniil, zapisywana cyrylicą jako Даниил i wymawiana z dwusylabowym zbitkiem [i‑i], co tłumaczy podwójne i w transliteracji. W kręgu wschodniosłowiańskim funkcjonują też warianty Danil, Danila i Danilo, a zdrobnienia rosyjskie to m.in. Danya, Danilka; w ukraińskim współczesnym odpowiada forma Даніїл, obok tradycyjnego Данило. W Polsce podstawową i historyczną postacią jest Daniel, obecny od średniowiecza; forma Daniil pozostaje rzadkim wariantem obcym, pojawiającym się głównie w środowiskach prawosławnych i greckokatolickich, w rodzinach o pochodzeniu ukraińskim, białoruskim lub rosyjskim oraz wśród nowszych imigrantów, zwykle z zachowaniem paszportowej pisowni. Brakuje szerokich, jednoznacznych danych historycznych o ciągłej obecności zapisu Daniil w dawnych polskich źródłach; w dokumentach kresowych spotyka się go sporadycznie w transliteracjach metryk cerkiewnych. W polszczyźnie użytkowej posiadacze tego imienia bywają utożsamiani z formą Daniel, lecz formalnie Daniil jest dopuszczalny i odrębny. Kulturowo nawiązuje do biblijnego proroka Daniela oraz do świętych tradycji wschodnich, takich jak Daniil (Aleksandrowski) z Moskwy; w kalendarzach polskich nie ma zwykle osobnego hasła dla Daniila, imieniny łączy się z datami Daniela.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
