Daniił
Znaczenie
Daniił to polska transkrypcja rosyjskiego imienia Даниил, należącego do tej samej rodziny co powszechny w Polsce Daniel. Rdzeń imienia sięga hebrajskiego Daniyyēl/Dānīʾēl, interpretowanego jako „Bóg jest moim sędzią” lub „Bóg rozsądza”, gdzie dan- oznacza „sądzić”, a -el odnosi się do Boga. Do słowiańszczyzny imię trafiło przez grekę (Daniēl) i łacinę (Daniel), a w tradycji wschodniosłowiańskiej utrwaliły się formy cerkiewnosłowiańskie Даниилъ oraz warianty ludowe Danil, Danila, Danilo; w ukraińskim częsty jest Danyło, w białoruskim Danila/Daniil. Forma Daniił odzwierciedla polską transkrypcję fonetyczną: podwojone i oddaje wymowę czterosylabową [da-ni-ił], a końcowe ł sygnalizuje twarde rosyjskie л przed pauzą; równolegle spotyka się zapis Daniil zgodny z transliteracją międzynarodową. W źródłach z ziem dawnej Rzeczypospolitej odnotowywane są zapisy Danilo/Daniło, Danil oraz łacińskie Daniel; często ujednolicano je do polskiej formy. Brakuje pełnych, jednoznacznych danych historycznych o skali użycia samej postaci Daniił, gdyż starsze metryki nie rozróżniały konsekwentnie transkrypcji. W Polsce imię to pozostaje rzadkie i występuje głównie w środowiskach związanych z prawosławiem i grekokatolicyzmem oraz wśród rodzin o pochodzeniu rosyjskim, białoruskim lub ukraińskim; w praktyce administracyjnej bywa też zastępowane przez Daniel. Tradycję onomastyczną podtrzymują liczni święci i mnisi wschodni o imieniu Daniil/Danilo, obok biblijnego proroka Daniela.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
