Dana

Znaczenie

Imię Dana ma charakter wieloźródłowy i polisemiczny. W tradycji słowiańskiej funkcjonuje przede wszystkim jako hipokorystyk i forma skrócona imion z członem Dan-, zwłaszcza Danuty, Danieli i Bogdany, a w czeszczyźnie i słowacczyźnie utrwaliło się także jako samodzielne imię żeńskie. Niezależnie od tego bywa interpretowane na gruncie hebrajskim jako żeńska postać imion od rdzenia din „osądzać”, pokrewna Danieli/Danii („Bóg osądził”), skąd trafiło do angielszczyzny i języków europejskich w formie uniseks. W nowoczesnym nazewnictwie przywołuje się też perskie dānā „mądra, znająca się”, co wspiera jego międzynarodowy odbiór; z kolei łączenie Dany z celtycką boginią Danu ma raczej charakter etymologii ludowej niż potwierdzonej genealogii onomastycznej. W polszczyźnie Dana bywa używana samodzielnie, ale częściej występuje jako forma skrócona i zdrobniała (potocznie Danka) od Danuty czy Danieli; nie ma utrwalonej, własnej daty imienin i zwykle podlega kalendarzom tych imion. Dane historyczne o frekwencji przedwojennej są skąpe; w dokumentach metrykalnych imię pojawia się sporadycznie, wyraźniej zaś po 1990 roku, gdy wzrosła moda na krótkie, międzynarodowe formy. Warianty zapisu spotykane w praktyce to przede wszystkim Dana, rzadziej angloamerykańskie Dayna lub Danna; w czeskim występuje również forma z iloczasem Dáňa/Dána. W Polsce pozostaje imieniem rzadkim, choć rozpoznawalnym i neutralnym kulturowo.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco