Dalmacjusz

Znaczenie

Dalmacjusz to polska forma łacińskiego imienia Dalmatius, które pierwotnie było przydomkiem etnicznym w znaczeniu „Dalmatyńczyk”, „pochodzący z Dalmacji”. Sama nazwa Dalmacja wywodzi się od etnonimu Dalmatae i uchodzi za pochodzenia iliryjskiego o niepewnej etymologii; zatem imię ma charakter toponimiczny, nieapeliatywny. Adaptacja do polszczyzny przebiegała według typowego dla łaciny wzorca: sufiks -tius oddano jako -cjusz (por. Lucjusz), co ustaliło brzmienie Dalmacjusz. W źródłach staropolskich imię to jest słabo atestowane lub w ogóle niepoświadczone; brak danych o jego szerszym użyciu w Polsce w średniowieczu czy w czasach nowożytnych. Rozpoznawalność zapewniali mu raczej święci zachodniej i wschodniej tradycji: Dalmacjusz z Konstantynopola (mnich i wyznawca), Dalmacjusz z Pawii oraz Dalmacjusz z Rodez (biskupi), których kult rozwijał się zwłaszcza w Italii i Galii. W konsekwencji warianty językowe częściej spotyka się poza Polską: włoskie Dalmazio, francuskie Dalmas/Dalmace, hiszpańskie Dalmacio, portugalskie Dalmácio, rosyjskie Dalmat; łacińska forma Dalmatius pojawia się w hagiografii i dokumentach. W Polsce imię funkcjonuje marginalnie, bywa wspominane w słownikach onomastycznych i nielicznych kalendarzach hagiograficznych, lecz nie figuruje w popularnych zestawieniach imion nadawanych współcześnie. Możliwe są rzadkie warianty lub skróty wtórne pod wpływem obcych form (np. Dalmat), ale nie utrwaliły się one w praktyce. Warianty graficzne typu Dalmazjusz są wtórne i niezalecane.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco