Dagobert

Znaczenie

Dagobert to imię pochodzenia starogermańskiego, złożone z elementów dag/dago „dzień” i berht/bert „jasny, błyszczący”; w tradycji onomastycznej bywa interpretowane jako „jasny jak dzień” lub, w późniejszej reinterpretacji składnika -bert, „sławny blaskiem”. W źródłach wczesnośredniowiecznych utrwaliła je szczególnie dynastia Merowingów (królowie Dagobert I i Dagobert II), skąd przeniknęło do łaciny kancelaryjnej jako Dagobertus. W językach nowożytnych funkcjonuje głównie w niemczyźnie jako Dagobert, a w romańskich jako Dagoberto (hiszpański, portugalski, włoski). W Polsce nie wykształciła się rodzima, staropolska postać imienia; jego obecność wiąże się z wpływami niemieckimi na Śląsku, Pomorzu i w dawnych Prusach, szczególnie od czasów nowożytnych. Nie mamy potwierdzonych częstych zapisów średniowiecznych z terenów polskich; sporadyczne formy łacińskie (Dagobertus) i niemieckie pojawiają się w dokumentach i metrykach nowożytnych, zwykle przy osobach niemieckojęzycznych lub w rodzinach mieszanych. W polszczyźnie imię nie uległo adaptacji fonetycznej ani istotnym zmianom zapisu, nie ma też utrwalonych zdrobnień; w niemieckim spotyka się skrót Dago. Współcześnie w Polsce jest imieniem bardzo rzadkim i nie figuruje w rankingach popularności; według dostępnych zestawień urzędowych występuje sporadycznie, w pojedynczych nadaniach rocznie. Imienin zasadniczo nie notuje się w polskich kalendarzach, choć niekiedy wskazuje się 23 grudnia, dzień wspomnienia Dagoberta II w tradycji hagiograficznej.

Imieniny

23 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco