Dagna

Znaczenie

Imię Dagna jest w Polsce rzadkie i stosunkowo nowe, a jego pochodzenie najczęściej łączy się z tradycją skandynawską. Za podstawę etymologiczną uważa się staronordyckie Dagný (islandzkie Dagný), tworzone z członów dagr „dzień” i nýr/ný „nowy”, co daje znaczenie „nowy dzień”; polska forma Dagna może być adaptacją brzmieniową lub graficzną tej podstawy, bardziej zgodną z rodzimą morfologią. W obiegu onomastycznym spotyka się też interpretację, że Dagna bywa skróceniem lub wariantem imienia Dagmara (pochodnego od duńsko‑niemieckiego Dagmar, „dziewczę dnia” od dag „dzień” i mær „dziewczyna”), jednak brak jednoznacznych dowodów, by proces ten był powszechny. Warianty pokrewne i historycznie sąsiadujące to przede wszystkim Dagny w Skandynawii oraz islandzkie Dagný; bywa też zestawiana litewska forma Dagnė, choć jej relacja etymologiczna nie jest pewna. W polskich źródłach średniowiecznych i staropolskich imię Dagna nie jest poświadczone; jego występowanie notuje się sporadycznie dopiero od drugiej połowy XX wieku, bez wyraźnej tradycji kościelnej czy hagiograficznej. W użyciu współczesnym zachowuje charakter niszowy, z atrakcyjnym, dwusylabowym brzmieniem i skandynawskim odcieniem; w dopełniaczu przybiera postać Dagny, co bywa mylone z samodzielnym imieniem Dagny. W praktyce spotyka się potoczne formy Daga lub Dagnusia, a wymowa w języku polskim jest prosta: [ˈdaɡna].

Imieniny

11 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco