Dadźbóg
Znaczenie
Imię Dadźbóg to polska adaptacja słowiańskiego teonimu znanego z tradycji wschodniej jako Dažbog/Dazhbog, zwykle interpretowanego jako „Bóg-dawca” lub „dający Bóg”. Etymologicznie łączy prasłowiański czasownik *dati „dać” (w staro-cerkiewnosłowiańskim imperatyw dažd’ „daj!”) z członem bóg, co daje sens „ten, który obdarza”. W źródłach ruskich (Powieść minionych lat, Słowo o wyprawie Igora) Dažbog bywa uznawany za bóstwo solarne, syna Swaroga i patrona pomyślności. Polskie piśmiennictwo humanistyczne (m.in. Długosz, Miechowita, później Brückner) notowało formy Dadzbóg/Dadźbóg, przy czym warianty pisowni wynikają z różnego oddawania zbitki žď: spotyka się Dadźbóg, Dadzbóg, Dażbóg, a także odpowiedniki w innych językach słowiańskich, np. serbsko-chorwacki Dabog/Dajbog oraz ukraiński Dažboh. Niekiedy dochodzi do ludowej reinterpretacji i utożsamiania z wyrażeniem „daj Bóg”, choć etymologicznie to nie to samo. Jako imię osobowe na ziemiach polskich nie ma udokumentowanego średniowiecznego ani nowożytnego użycia w metrykach; nie należy do tradycji chrześcijańskiej i nie występuje w kalendarzach. Współcześnie bywa okazjonalnie wskrzeszane przez środowiska rodzimowiercze i w literaturze fantasy lub historyzującej, ale brak wiarygodnych danych statystycznych o częstotliwości nadawania; jeśli się pojawia, ma charakter incydentalny. Semantycznie nawiązuje do idei dawcy dóbr i światła, a w polszczyźnie akcent pada na pierwszą sylabę; ó zachowuje wymowę „u”.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
