Czesław
Znaczenie
Czesław to starosłowiańskie imię dwuczłonowe, zbudowane z prasłowiańskiego rdzenia čest- (polska „cześć”, „honor”, „cnota”) oraz członu -sław („sława”, „chwała”). Oznacza więc „tego, którego sława opiera się na cnocie” albo „czczonego i sławnego”. Zjawiska fonetyczne języka polskiego dały postać Czes- zamiast bezpośredniego Čest-, stąd utrwalona forma Czesław. W źródłach łacińskich i kancelaryjnych spotyka się zapisy Ceslaus i Cheslaus, rzadziej spolszczone Cesław; odpowiednikiem w językach wschodniosłowiańskich jest Cheslav (ros. Чеслав), na Białorusi Česłaŭ, a na Litwie Česlovas; żeńską formą jest Czesława. Najstarsze pewne świadectwo użycia imienia w Polsce wiąże się z bł. Czesławem Odrowążem (ok. 1180–1242), dominikaninem i patronem Wrocławia, którego kult utrwalił imię zwłaszcza na Śląsku; wcześniejsze poświadczenia, jeśli istniały, nie są dziś jednoznacznie udokumentowane. W epoce nowożytnej imię nie należało do najczęstszych, lecz przetrwało w tradycji kościelnej i szlachecko-mieszczańskiej. Wyraźniejszy powrót nastąpił w dobie odrodzenia zainteresowania rodzimymi imionami w XIX i na początku XX wieku, a umiarkowana popularność utrzymała się w pokoleniu powojennym. Obecnie jest rzadkie, kojarzone raczej z generacjami starszymi, choć bywa nadawane sporadycznie, także dzięki modzie na „retro” i rozpoznawalności medialnej (np. Czesław Mozil). Potoczne zdrobnienia to najczęściej Czesiek, Czesio i Czesiu.
Imieniny
12 czerwiec, 20 lipiec
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
