Cyrus

Znaczenie

Imię Cyrus jest formą spolszczoną łacińskiego Cyrus, przejętego z greckiego Kyros (Κῦρος), które z kolei oddaje staroperskie Kūruš/Kuruš – imię kilku władców Achemenidów, najsłynniej Cyrusa Wielkiego. Etymologia staroperskiej podstawy nie jest pewna; w badaniach przywoływane są hipotezy ludowe i erudycyjne, m.in. irańska interpretacja „jak słońce” (w nawiązaniu do perskiego wyrazu na słońce), propozycje znaczeń „dalekowzroczny” czy „sprawujący władzę”, a także wskazania na elamicką postać zapisu Kuraš; żadna z nich nie ma powszechnej akceptacji. Przez grekę i łacinę imię trafiło do tradycji biblijnej i chrześcijańskiej (w Polsce znane z Biblii jako imię władcy, który zezwolił Żydom wrócić do Jerozolimy), a jego chrześcijańską obecność wzmacnia kult św. Cyrusa, lekarza i męczennika z Aleksandrii, czczonego na Wschodzie i Zachodzie; w niektórych kalendarzach zachodnich przypisywany bywa mu dzień 31 stycznia, lecz w polskich imiennikach imię nie ma ustalonej daty. Warianty językowe obejmują m.in. greckie Kyros, łacińskie Cyrus, nowoperskie Kurosh/Kourosh, włoskie i hiszpańskie Ciro czy rosyjskie Kir; w polszczyźnie spotyka się historyczno-naukową formę Kyros obok powszechniejszego Cyrusa. Jako imię chrzestne w Polsce pozostaje bardzo rzadkie, bez udokumentowanej tradycji średniowiecznej ani nowożytnej; współcześnie pojawia się sporadycznie, zwykle pod wpływem kultury międzynarodowej i zainteresowania starożytnością. Jeśli chodzi o dawne dane metrykalne, brak wiarygodnych świadectw szerszego użycia.

Imieniny

31 styczeń, 12 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco